ارتوپدی

چه چیزی خطر استئولیز را افزایش می دهد؟

موارد زیر رایج ترین عوامل خطر برای استئولیز هستند:

رشد استخوان، مانند کیست یا سرطان، می تواند باعث تحلیل استخوان یا رشد غیرطبیعی استخوان شود. ممکن است پروتزهای مفصلی (موادی که برای جایگزینی مفاصل استفاده می شود) باعث شود بدن شما به سلول های استخوانی حمله کند. همچنین این پروتزها می توانند از تشکیل استخوان جدید در بدن جلوگیری کنند. ممکن است شرایطی مانند آرتریت، عفونت یا بیماری پریودنتال باعث تورم و فشار شود که منجر به تحلیل استخوان می شود. علائم و نشانه های استئولیز چیست؟ ?

به طور کلی هیچ نشانه ای از استئولیز وجود ندارد. درد زمانی اتفاق می‌افتد که استئولیز بر بافت اطراف یا استخوان‌های شما تأثیر بگذارد یا زمانی که استخوان‌های شما می‌شکنند.

استئولیز چگونه تشخیص داده می شود؟

به یاد داشته باشید که اگر مشکل پزشکی دارید یا جراحی بزرگی انجام داده اید، بهتر است به ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود اطلاع دهید. به طور معمول، ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما مفاصل و استخوان های شما را بررسی می کند.

این احتمال وجود دارد که به آزمایش خون و یک یا چند مورد از موارد زیر نیاز داشته باشید: بیوپسی استخوان برای آزمایش نمونه های استخوان استفاده می شود. این امکان وجود دارد که نتیجه این روش نشان دهد که آیا استئولیز شما توسط سلول های سرطانی ایجاد شده است یا خیر. از ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود برای اطلاعات بیشتر در مورد بیوپسی استخوان بخواهید. اشعه ایکس تصاویری از استخوان ها و بافت اطراف استخوان شما است. تصاویر نازک شدن استخوان ها و هرگونه شکستگی در استخوان های شما را نشان می دهد. ممکن است در طول زمان به بیش از یک رادیوگرافی نیاز باشد. سی تی اسکن CAT scan نیز نامیده می شود. یک دستگاه اشعه ایکس از استخوان ها و مغز استخوان شما عکس می گیرد. این امکان وجود دارد که تصاویر نشان دهند که استخوان‌های شما در حال نازک شدن هستند یا تومور دارید. این امکان وجود دارد که قبل از گرفتن تصاویر، ماده کنتراست به شما داده شود. اگر تا به حال واکنش آلرژیک به ماده حاجب داشته اید به پزشک خود اطلاع دهید. MRI از استخوان ها، رباط ها و تاندون های شما عکس می گیرد. ممکن است قبل از گرفتن تصاویر یک ماده کنتراست به شما داده شود تا به ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی کمک کند تا تصاویر را بهتر ببینند. اگر تا به حال واکنش آلرژیک به ماده حاجب داشته اید به پزشک خود اطلاع دهید. به یاد داشته باشید که با وسایل فلزی و جواهرات وارد اتاق MRI نشوید. فلز می تواند آسیب جدی ایجاد کند. اگر فلزی در بدن خود دارید، حتما به پزشک خود اطلاع دهید. اسکن PET می تواند تجزیه استخوان یا سرطان را در استخوان های شما نشان دهد. استئولیز چگونه درمان می شود؟

درمان این اختلال به علت استئولیز شما بستگی دارد.

ممکن است برای درمان بیماری خود به یکی از موارد زیر نیاز داشته باشید: ممکن است برای شما داروهایی برای کاهش درد و التهاب تجویز شود. همچنین ممکن است به شما داروهایی داده شود تا به بدن شما در ساخت سریعتر سلول های استخوانی جدید کمک کند. از جراحی برای ترمیم استخوان های شکسته و جایگزینی مفاصل خاص استفاده می شود.

برای کنترل استئولیز و جلوگیری از شکستن آنها چه کنم؟ مشاوره و قرارهای بعدی با پزشک خود را جدی بگیرید. اگر برای تعویض مفصل آسیب دیده جراحی کرده اید، به احتمال زیاد باید برای مدتی به پزشک خود مراجعه کنید. همچنین ممکن است ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی استخوان ها و ایمپلنت های شما را با استفاده از اشعه ایکس و سایر آزمایش ها بررسی کند. به منظور تعیین اینکه آیا استئولیز بدتر می شود (حتی اگر عمل جراحی انجام نداده اید)، به قرار ملاقات و مشاوره نیاز دارید. داروها را طبق دستور و توصیه پزشک خود مصرف کنید. در مورد داروهایی که برای شما تجویز و توصیه می شود با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی و پزشک خود مشورت کنید. این امکان وجود دارد که نتوانید از این داروها همزمان با داروهای خاصی که در حال حاضر مصرف می کنید استفاده کنید. با خیال راحت ورزش کنید. با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در مورد یک برنامه ورزشی که برای شما مناسب است صحبت کنید. از ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در مورد فعالیت ها و ورزش هایی که می توانید با خیال راحت انجام دهید بپرسید. ممکن است نتوانید ورزش های تماسی را انجام دهید. ورزش های تماسی، مانند ورزش های رزمی، خطر شکستگی استخوان ها را افزایش می دهد.

انواع بیماری های استخوانی

آشنایی با استخوان های بدن و بیماری های استخوانی

آیا بیماری های استخوانی را می شناسید؟ آیا می دانید بافت استخوانی بدن چگونه است؟

بدن انسان 206 استخوان دارد. استخوان ها مانند سایر قسمت های بدن ما بافت زنده ای هستند و دائماً در حال تجدید هستند. در فرآیندی به نام بازسازی، بافت های قدیمی با بافت استخوانی تازه تشکیل شده جایگزین می شوند. مانند بازسازی یک خانه، ساختار استخوانی ما تقویت می شود تا در طول زندگی به آن وابسته باشیم.

ما معمولاً وضعیت استخوان های خود را با تراکم یا «توده استخوانی» آن اندازه می گیریم. به عنوان مثال، غربالگری تراکم مواد معدنی استخوان (BMD) می تواند به پزشک کمک کند تا میزان کلسیم موجود در استخوان ها را تشخیص دهد و بنابراین تعیین کند که استخوان های ما چقدر قوی هستند.

تراکم استخوان بین 25 تا 30 سالگی به اوج خود می رسد. سپس با افزایش سن، استخوان های ما به تدریج تراکم خود را از دست می دهند. اما راه هایی برای مقابله با کاهش طبیعی توده استخوانی وجود دارد. ویتامین ها، مواد معدنی استخوان ساز، داروهایی مانند جایگزینی استروژن و ورزش های قدرتی برای حفظ تراکم استخوان مناسب هستند.

بیماری های استخوانی به دلیل ناهنجاری های یک یا چند عامل مانند اختلال متابولیک، اختلال ژنتیکی، عدم تعادل هورمونی، اختلال غدد درون ریز و کمبودهای تغذیه ای رخ می دهد. این عوامل به جنسیت، نژاد، سن، وضعیت پزشکی، سابقه خانوادگی و سبک زندگی فرد بستگی دارد.

انواع بیماری های استخوانی

شایع ترین بیماری های استخوانی

در این مقاله 11 مورد از شایع ترین بیماری ها یا اختلالات استخوانی را معرفی می کنیم.

1- پوکی استخوان: پوکی استخوان که در آن چگالی کم به معنای شکننده، ضعیف و مستعد شکستن آسان استخوان است، تقریباً شایع ترین بیماری استخوانی است. پوکی استخوان زنان را بیشتر از مردان مبتلا می کند و حتی کودکان نیز ممکن است در معرض پوکی استخوان نوجوانان قرار بگیرند. بهتر است با راه های پیشگیری از پوکی استخوان آشنا شوید تا در صورت امکان از این بیماری پیشگیری کنید.

مشکلات تراکم استخوان معمولاً محتمل است زیرا بدن مقدار زیادی بافت استخوانی را از دست می دهد و مقدار کمی از آن یا ترکیبی از هر دو را بازسازی می کند. این بیماری بدون علامت است. یعنی افراد مبتلا به پوکی استخوان از این بیماری اطلاعی ندارند تا زمانی که شکستگی استخوان آنها را مجبور به مراجعه به پزشک کند.

2- بیماری پاژه: یک اختلال استخوانی است که در آن فرآیند بازسازی (ترمیم) استخوان بسیار سریع اتفاق می افتد و منجر به ناهنجاری های استخوانی (استخوان های نرم و بزرگ شده مانند ستون فقرات، لگن، جمجمه و استخوان های بلند ران و ساق پا می شود. ).

بیماری پاژه در بزرگسالان سفید پوست بالای 55 سال رخ می دهد و ممکن است ارثی باشد. در این بیماری روند طبیعی تخریب و نوسازی استخوان مختل می شود. این بیماری باعث تخریب و تولید بیش از حد استخوان می شود که این حالت ساختاری غیر طبیعی را در استخوان ها ایجاد می کند. استخوان جدید در الگوی نامناسبی تشکیل شده است و احتمالا ضعیف تر و نرم تر از استخوان طبیعی است.

3- عفونت استخوان: که به آن استئومیلیت نیز می گویند، یک بیماری نادر اما جدی است. ممکن است پس از جراحی مانند تعویض مفصل ران رخ دهد یا ممکن است از قسمت دیگری از بدن به استخوان ها سرایت کند. درد، تورم و قرمزی از علائم شایع عفونت استخوان هستند و آنتی بیوتیک ها یکی از اجزای اصلی درمان هستند. در برخی موارد، بخشی از استخوان عفونی ممکن است با جراحی برداشته شود.

4- نکروز استخوان (استئونکروز): بافت استخوان بدون خون می میرد و باعث استئونکروز می شود. این مورد بیشتر در اثر آسیب به استخوان رخ می دهد و جریان خون به استخوان را مختل می کند. مانند شکستگی لگن می تواند یکی از دلایل این بیماری باشد.

مصرف طولانی مدت استروئید با دوز بالا نیز می تواند باعث این نوع مرگ سلول های استخوانی شود. وقتی بافت استخوان ضعیف می شود، می میرد و ناپدید می شود. دردی که به تدریج بدتر می شود ممکن است نشان دهنده استئونکروز باشد.

5- تومورهای استخوانی: تومورهای استخوانی زمانی ایجاد می شوند که رشد کنترل نشده سلول ها در داخل استخوان اتفاق می افتد. این تومورها می توانند خوش خیم یا بدخیم باشند. تومورهای استخوانی خوش خیم (غیر سرطانی) که به بافت استخوانی آسیب نمی رسانند و گسترش نمی یابند، شایع ترند.

انواع بیماری های استخوانی

6- آرتروز: استئوآرتریت یک بیماری مزمن دژنراتیو مفصلی و شایع ترین نوع آرتروز است. استئوآرتریت زمانی رخ می دهد که غضروف محافظ بین استخوان ها شکسته می شود و استخوان ها به هم ساییده می شوند و باعث درد، التهاب و سفتی می شوند.

7- آرتریت روماتوئید: روماتیسم مفصلی نوعی بیماری مزمن و نقص ایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت های بدن مانند مفاصل دست و پا حمله می کند. برخلاف ساییدگی ناشی از استئوآرتریت، RA روی سطح مفاصل شما تأثیر می گذارد و باعث تورم دردناک می شود که در نهایت می تواند منجر به فرسایش استخوان و تغییر شکل مفصل شود.

8- اسکولیوز: این بیماری که در آن استخوان های ستون فقرات به طور غیر طبیعی به چپ یا راست متمایل می شوند، معمولاً قبل از بلوغ اتفاق می افتد. در برخی موارد، ناهنجاری های ستون فقرات با گذشت زمان بدتر می شود. علت ناشناخته است، اگرچه احتمالاً ارثی است تا سایر عوامل.

9- کم تراکم استخوان: به آن استئوپنی نیز می گویند و زمانی تشخیص داده می شود که تراکم استخوان فرد کمتر از حد متوسط باشد. تراکم پایین استخوان می تواند باعث پوکی استخوان شود که می تواند منجر به شکستگی، درد و ظاهر خمیده شود. اگر استئوپنی تشخیص داده شود، تغییر در تراکم استخوان بسیار مهم است.

انواع بیماری های استخوانی

10- نقرس: در این اختلال شایع، کریستال های اسید اوریک اضافی در مفاصل جمع شده و باعث تورم، درد و قرمزی غیرطبیعی می شود. در نقرس، انگشت شست پا متورم است، اما امکان مشاهده علائم در سایر مفاصل مانند مچ پا یا زانو وجود دارد. نقرس می تواند به دلیل رژیم غذایی شما یا به این دلیل که کلیه های شما به درستی برای پردازش اسید اوریک کار نمی کنند رخ دهد.

11- راشیتیسم: راشیتیسم یک بیماری استخوانی است که باعث ایجاد درد در استخوان ها و ایجاد مشکلاتی در رشد اسکلت می شود که نتیجه آن بدشکلی های استخوانی است. رشد استخوان در کودکان نرم و ضعیف به شکل پاهای براکت دیده می شود و در بزرگسالان به نام استئومالاسی شناخته می شود. علت هر دوی این شرایط کمبود ویتامین D و ناتوانی بدن در حفظ مقدار مناسب کلسیم و فسفر است. با مصرف منظم ویتامین D و کلسیم در رژیم غذایی یا از طریق مکمل ها می توانید از راشیتیسم پیشگیری کنید.

افرادی که از بیماری های کلیوی رنج می برند یا تحت دیالیز قرار می گیرند، بیشتر از دیگران به این بیماری پیچیده استخوانی به نام استئودیستروفی کلیوی مبتلا می شوند. کلیه سطح مناسب کلسیم و فسفر خون را حفظ می کند و در صورت بیماری قادر به حفظ این تعادل نیست و در نتیجه استخوان ها به راحتی می شکنند.